Inauguration of the Conference on Uyghur Refugees

Inhuldiging van de Conferentie over Oeigoerse vluchtelingen

De eerste internationale conferentie van de rechten van Oeigoerse vluchtelingen en asielzoekers te pakken werd ingehuldigd gisteren [25 april 2016] in Berlijn. Het tweedaagse evenement getiteld “De rechten van Oeigoerse vluchtelingen: Past and Present Challenges” is het resultaat van een vruchtbare samenwerking tussen de drie van de meest actieve organisaties op het gebied van de Oeigoerse rechten: het World Uyghur Congress (WUC), niet-vertegenwoordigde Naties en Peoples Organization (UNPO) en de Vereniging voor Bedreigde Volkeren (STP), met de steun van de National Endowment for Democracy (NED). Het evenement bracht hoge vertegenwoordigers van verschillende organisaties, advocaten, wetenschappers, journalisten en activisten uit de hele wereld, die gezamenlijk werken aan succesvolle oplossingen voor het toenemende aantal deportaties te vinden en de schendingen van het internationale rechtsbeginsel van de zogenaamde non -refoulement.

 

De dag begon met de charismatische woorden van mevrouw Rebiya Kadeer, de leider van het World Uyghur Congress, winnaar van de Rafto prijs, alsmede Noble Prize genomineerde. Ms Kadeer legde uit hoe moeilijk de situatie is geworden voor haar volk in het kader van de Chinese president Xi Jinping. Duizenden Oeigoeren hebben China gevlucht op zoek naar veiliger levensomstandigheden, naar Vietnam, Maleisië, Thailand – waar ze zijn vaak gevangen gezet – en Turkije – waar de Oeigoerse vluchtelingen worden vaak geconfronteerd met discriminatie, zowel door de overheid, is die niet altijd hen te voorzien van financiële ondersteuning, en in de algemene bevolking, die ze bekijken met vijandigheid. Helaas is de Chinese invloed op veel van deze landen steeg met de tijd, wat leidt tot problemen voor de vluchtelingen – bijv. na de 1962 China-USSR deal, werden veel vluchtelingen onder dwang gedeporteerd naar Siberië. Sommige vluchtelingen krijgen steun van de lokale goede doelen organisaties, maar dit is helaas slechts een klein aantal. Volgens mevrouw Kadeer, de diaspora’s advocacy werk is van fundamenteel belang om het bewustzijn van de situatie te verhogen en te praten over mogelijke oplossingen voor het.

Naar aanleiding van de woorden van mevrouw Kadeer, de heer Marino Busdachin, UNPO secretaris-generaal, verklaarde dat de situatie van de Oeigoerse vluchtelingen en asielzoekers wordt steeds meer en meer in verband. Op een moment dat Europa “instortende in de voorkant van het vraagstuk van de migratie”, moeten we niet vergeten de situatie van de Oeigoeren: we onze inspanningen om de steun van de Europese instellingen en internationale organisaties krijgen moeten toenemen. Zo, we hebben om aan te dringen op een resolutie over de kwestie in het Europees Parlement en mogelijk ook in het Amerikaanse Congres te krijgen. Het allerbelangrijkste is echter het beleid van China in de VN tegen te gaan: in 2005, de ECOSOC veroordeelde China voor de krachtige repatriëringen van asielzoekers, maar de situatie is niet verbeterd sinds. De heer Busdachin benadrukte dat het tijd is tegen het beleid van China om te handelen en om ervoor te zorgen dat de UNHCR versterkt de conventie over vluchtelingen en in het bijzonder het beginsel van non-refoulement.

Het woord is vervolgens aan de heer Hanno Schedler van de Vereniging voor Bedreigde Volkeren, die het belang van het horen van de directe getuigenissen van mensen die lijden aan deze barre omstandigheden onderstreept.

Mevrouw Louisa Greve, vice-president voor Azië, het Midden-Oosten en Noord-Afrika en Global Programs bij de National Endowment for Democracy (NED), legde uit dat, sinds de oprichting van de WUC in 2004, is de situatie in Oost-Turkestan is verslechterd. Echter, die ze vier punten van de vooruitgang. Ten eerste heeft de Uyghur regelmatige aanwezigheid op de VN toegenomen en er is een georganiseerde advocacy groep, die een belangrijke rol spelen op internationaal niveau heeft. Ten tweede hebben de WUC en de organisaties die zijn aangesloten bij deze internationale geloofwaardigheid gewonnen. Ten derde, Oeigoerse, Tibetaans, Chinese en internationale groepen zijn nu samen te werken om een ​​ongekende mate. Ten slotte heeft de internationale media-aandacht voor de situatie van de Oeigoeren ‘sterk verbeterd, zowel in kwantiteit en kwaliteit.

De heer Erkin Alptekin, voormalig voorzitter van het World Uyghur Congress en voormalig secretaris-generaal en voorzitter van UNPO, gericht op de noodzaak om regeringen te overtuigen niet te Oeigoerse asielzoekers terug naar China te deporteren en een betere strategie te vinden naar aanleiding van deze kwestie.

Om de inleidende opmerkingen, de heer Peter Irwin en de heer Omer Kanat van de WUC, en de heer Henryk Szadziewski, senior onderzoeker bij de Uyghur Human Rights Project (UHRP) concluderen, presenteerde de resultaten van hun lopende onderzoek naar de situatie van de Oeigoerse vluchtelingen. Volgens de heer Szaziewski sinds 1999 zestien landen hebben terug naar China gedeporteerd Oeigoeren. Dit is nog een teken dat een dergelijke bijeenkomst nodig is, om een ​​strategie te bespreken om ervoor te zorgen met de tijd dat China niet langer in staat om een ​​dergelijke druk uit te oefenen op de buurlanden en dat Oeigoerse asielzoekers worden bekroond met de bescherming die ze verdienen, in overeenstemming met internationale wet.